Aloë Vera   

“een douche van binnen haalt de brandende waarheid naar buiten”

“Wat wil jij drinken?” de vraag komt langzaam en schor uit mijn droge mond. “Voor mij waaaaaaater…. Ik ga kapot van de warmte. Auw”. Het hete zand zorgt voor een snelle beweging van mijn voeten de lucht in. Hij kijkt een keer mijn richting op en verder geen reactie. “Een biertje, thanx schatje. Hij begint op te merken dat het mij moeite kost om in beweging te komen. “Aaaaah dat doe je wel voor mij? Hè lieverd? Ik ben net helemaal ingesmeerd. Jij bent de liefste.” zijn bevestigende hand komt omhoog en prikt met zijn nagel net in mijn huid. “Auw, er zit een scherpe rand aan.” Zijn nog scherpere rand “Zeur niet zo,” volgt. Met spuug op mijn vingers wrijf ik de kras op mijn arm weg. Tijdens het opstaan begint het te duizelen en ga terug zitten op mijn ligbed. “Pffff wat een warmte, overal zweetdruppels.” Mijn vochtige handen zijn glad en glijden bijna van het ligbed af. “Rustig aan, anders kan ik je straks naar bed brengen….” je ogen zijn niet open geweest en blijft chill liggen. “Heb best zin in dat biertje eigenlijk, fijn dat jij het gaat halen, schat.” Je hand gaat omhoog en wuift weer half met je ‘scherpe’ vingers.

“Ok….het gaat weer, denk ik.” Rustig opstaan gaat beter. Stond net te snel, dat zal het zijn geweest. Misschien te weinig gegeten vanochtend? Gelijk vitamientjes halen van het buffet, daar ligt elke keer het heerlijkste fruit. Fijn zonder portemonnee genieten van een all-inclusive hotel. Non-stop eten en drinken halen, een paradijs. Wil je ook fruit of iets anders gezonds?” Een snerpende lach ontsnapt: “Wat denk je zelf? Ik ben één brok gezondheid! Ik ga zo wat snacken.” Zijn handen wrijven over zijn gespierde slanke buik. “Jij kunt beter iets gezonds pakken…..” de toon in zijn stem komt bitter bij me binnen. Waarop zijn hoofd en minachtende blik in zijn ogen de richting op gaan van mijn buik. Mijn lichaam staat rechtop, maar lig voor mijn gevoel uitgegleden, klein in het hete zand op de grond. “Wie gilt daar zo? Echt? Irritant! Dat die kinderen stil zijn!”

Reggae muziek klinkt zachtjes op de achtergrond uit de speakers bij de bar. De barman maakt de bar schoon, hij zit lekker in de flow. Hier aan de bar ziet het er leuk uit, allerlei slingers en kleuren versierd, het rieten dakje. Hier kan ik op adem komen en wieg ontspannen mee met de muziek….. Een diepe zucht ontsnapt. De tranen komen, maar weet ze te verstoppen. Mijn honger is over, dat is niet de eerste keer. Dan kijkt de barman op. Heeft ie mij horen zuchten? Hij ziet mij. Het liefst wil ik me verstoppen. Ik geef mijn bestelling aan hem door. Het voelt lekker hier aan de bar, ondanks de warmte. Ik sluit mijn ogen om het moment en de muziek in me op te nemen. Mijn hoofd is vol met allerlei gedachten en schieten alle kanten op. Dan hoor ik gedruppel… het blijft lopen…. de biertap druppelt en blijft druppelen. De barman geeft aan dat het vat vervangen moet worden. Het gaat een kwartier duren. Wat zal ik doen? Gespannen kijk ik de richting op van mijn vriend. Mijn vingers beginnen nerveus te spelen met elkaar. Zal ik wachten op het biertje….? Ik knik nerveus ja en lach naar de barman…. Mijn angst kijkt of er beweging is, van mijn vriend, op het strand….

In de verte roept een zeer lange man luid, op het strand met zijn arm in de lucht, Vera, Vera, Vera. De man staat er fantastisch bij met zijn kontje naar achteren. De borst naar voren. Hij heeft iets in zijn handen. Verder ziet niemand hem. Ze kijken niet naar wat er met hem aan de hand is. Lacherig vraag ik de barman wat er speelt op het strand. De barman begrijpt niet, wat ik bedoel met mijn vraag. ‘Nevermind’… ik glimlach vriendelijk en wuif naar hem. Tegelijk komt er een boze blik van ongenoegen mijn kant op, daar is iemand die mij op de huid zit. In het begin was dat niet, maar het is er met de tijd langzaam ingeslopen.

Opschieten en snel terug naar het strand. “Hoezo duurt het lang? Zeker een half uur. Kan het ook beter zelf doen hè…” mopperen is al begonnen voor ik kan gaan zitten. “Ik ga hier kapot joh. Met wie heb je gepraat?” Hij wordt onderbroken door de indrukwekkende man die op het strand staat te schreeuwen. “Wat schreeuwt die gast allemaal….. Shit…. kap effe.” zijn boze blik gaat richting die man en dan naar mij. “Waarom zit daar een citroentje in? Gatver, dat witte schilletje…. verschrikkelijk en dat zure. Bah. Ik kan het blijven zeggen tegen je en het lijkt niet binnen te komen. Altijd hetzelfde liedje met jou, pfffff. Je kunt echt niets hè… is er iets mis met jou ofzo? Je weet onderhand, geen troep in mijn bier! Ik wil gewoon een bittere pint. Hoe vaak moet ik het zeggen? Met je vieze lip…” Zijn tirade gaat dwars door mijn verwarde ziel.

“Oh uh ja, sorry…. het vat moest vervangen worden en dat duurt kwartier….. Dus heb een citroenbiertje besteld, dacht dat is sneller en lekker fris…. Maar wacht ik ga meteen terug om een gewoon biertje te halen.” Zijn gezicht staat op ontploffen. Oh nee, hij heeft weer een van zijn buien, oppassen. Eerst een slok water, want de hitte is niet te verdragen. En daar gaat ie verder, “Uuh kun je niet gelijk een nieuwe halen? Moet je eerst zélf drinken, in plaats van éven wachten tot ook ìk kan drinken?” zijn neerbuigende stem klinkt zielloos. Hij vervolgt zijn monoloog… “Egoïstisch bah bah…, maar ik wacht wèl op jou, hoor…. Ga je nog of blijf je me zo dom staan aankijken?” geïrriteerd gaat ie op zijn bed liggen. De verandering is ongemerkt vast blijven zitten… Er is een randje op gekomen, door zijn ontvlambare karakter…

Snel terug naar de bar, om het biertje voor hem te halen…. Niet vallen, want het zand is heet onder mijn voeten. Daarbij is het evenwicht ver te zoeken op nuchtere maag… Rode verbrande plekken op mijn armen en schouders. Mijn lijf doet zeer en het kost moeite om overeind te blijven. Hoop dat het biervat is vervangen. De lange, slanke man, die op het strand stond te roepen om ‘Vera’ staat nu aan de bar. Hij staat er heel cool bij met een arm op de bar. Hij glimlacht vriendelijk naar me met zijn stoppelbaardje. Er liggen zware groengrijze bladeren naast hem. Op de grond staat een tas vol met de lekkende bladeren. Met nieuwsgierigheid kijk ik naar wat deze man bij zich heeft. Waarop mijn oog valt op de spiegel achter de bar. De persoon, die komt aanlopen… Wie is dat?

Hij kijkt me aan met zijn vriendelijke ogen. Hij zegt op rustige toon in Jamaicaans-Engels: “You burn sweety… red skin. Sit in shade under that umbrella, sweety. Or take a cold shower by the beach.” Zijn vrolijke bezorgdheid verwarmt mijn, in de afgelopen jaren, kouder geworden verkrampte hart.

Oh oh ik moet snel terug, snel terug zijn…. kijk vlug in de richting van het strand. Daar is geen beweging te zien. Hij mag niet kijken, hij mag me niet zien praten met deze man. De angst voor zijn reactie wordt groter, naarmate het langer duurt.. En als hij ziet dat er een man dicht bij me staat… tegen me praat. Welke kant zal het dan op gaan? Een blik naar de barman: waar blijft ie?…. Mijn buik produceert een vreemd geluid. Het is ontregelt. Water gutst uit mijn voorhoofd…. koude rillingen. Ineens stopt alles. Ik sta stijf, stil….. Alles om me heen staat stil…. De tijd lijkt stil te staan… Het loopt niet meer. Het kan niet meer. De man zegt: “too hot, too hot, too hot, take it easy sweety… you are not well… The sun is shining too hard for you….” Hij vervolgt in zijn zeer ontspannen vibe. Daar staan we naast elkaar aan de bar. Onze ogen ontmoeten elkaar in de spiegel aan de achterkant van de bar. Hij ziet de angst in mijn ogen. Het straalt van me af. Hij kijkt dwars door me heen. Diep in mijn ogen dwars door mijn ziel heen. De wonden, littekens en blauwe en rode plekken.Hij ziet ze aan de buitenkant… van binnen. Hij doorziet wat er thuis gebeurt. Hij pakt mijn hand. En de tijd lijkt stil te staan. Ik vergeet wat er om me heen gebeurt. Er gebeurt iets met mij. Ik zie mij in de spiegel. Ik kijk naar mij. Het begint te tintelen.…. en met deze woorden wordt een nieuwe stroming ingezet. 

“Is this what you want, sweety? This for the rest of your life?  Is this, he, this living, what makes you happy? Is this what you want for your children? What do you want? The rest of your life? Forever?  

Wanneer ik terug aangekomen ben op het strand met zijn biertje in mijn hand en een flink glas koud water voor mezelf. In zijn lichaam is geen beweging te krijgen alleen het geluid van zijn vervreemde stem: “Heb je eindelijk drinken? Wat deed je daar? Stond daar stom te kijken… Wat sta je daar nou? Geef dat biertje.” Met zijn handen graait ie het biertje uit mijn hand. Met een kleine glimlach kijk ik hem in zijn ogen en zeg: “Ik weet nu wat ik wil. Ik ga zwemmen en daarna iets eten.” Met nieuwe hervonden energie en inzichten ga ik plannen maken voor een andere toekomst.

mei 2022

Doetip: het lichaam van binnen schoonmaken bv één dag in de week niets te eten. Alleen water drinken en kruidenthee. Op nuchtere maag een slokje Aloë vera bij verstopping. Een kleine reset of boost van het lichaam om ophoping van afval tegen te gaan. Om zuivere keuzes te kunnen maken om de ballast in ons leven een plek te geven. Maak het brandschoon van binnen om sterker te worden.