Anijs

Het is donker. Mijn lichaam kruipt ineen van de pijn en koude rillingen over mijn rug. Het is onduidelijk. Even een scheetje laten. Oei, waar ben ik? Bewust van het wakker worden, alleen….. Aaah wat doet dat pijn, krampen in mijn buik. Ik wil een warme deken. De krampen worden erger en heb niet door waar en hoe en wat. In de verte klinkt de stem van mijn oma, op zachte toon. Samen met wat andere onbekende stemmen, geroezemoes. Het ritme van klinkende glazen en piepjes op de achtergrond maken de rust in mijn onrust. Het is laat, is mijn opa zijn ‘neutje ‘aan het drinken? Of drinkt hij dat alleen voor en het eten? Of ook bij het slapengaan? Hoest hij nu of is dat iemand anders? Zie hem al staan in zijn ribbroek met het glaasje in zijn hand. Zacht smakkend met een piepgeluidje het likeurtje door zijn mond gaan. 

Mag ik opstaan? Mag ik gaan kijken?  Aaaaauw kramp in mijn been. Zachtjes kermend en puffend de pijn verdragen. Denken aan leuke dingen zoals vakantie aan de zee, Bulgarije en Griekenland, Italië. Ooooh ik durf niet te gaan kijken? Bang voor reactie, bang voor de pijn, bang voor waar ik ben. 

De stem van mijn mama, oh wat fijn is het om haar stem te horen. Langzaam komt mijn bovenlichaam omhoog, voor zover het lukt. Mijn bovenlichaam zakt terug op het bed, wat een pijn scheut. Een lange zachte kreun, om mee te bewegen met de kramp. Iets in me wil het binnen houden, maar het zal er ook een keer uitkomen. Zouden ze me kunnen horen hier aan de andere kant?  

Dan volgt een heerlijke geur, eentje die alsmaar sterker wordt. Wat ruik ik? De geur is herkenbaar. Volg de geur dan komt de bestemming vanzelf.

Oooh deze bijzondere momenten, mijn oma en mijn moeder staan aan de rand van het bed…… Mijn oma’s troostende warme kopje anijsmelk, dicht tegen haar aan. Je kent het misschien, bij buikkrampjes of niet kunnen slapen, omdat logeren spannend is. Vreemde geluiden op een onbekende kamer in een vreemd bed… Van de ene naar de andere droom volgt de geboorte van mijn dochter. Ze volgt haar neusje en mondje in de eerste minuten op de wereld, onvoorstelbaar hoe snel drinkend aan mijn borst. Instinctief volgen is puur. Staat haar oma aan het ziekenhuisbed vol trots en met geluk het instinct gevolgd tijdens de bevalling. Op de kamer hangt de lucht van beschuit met muisjes om jou welkom te heten.  

oktober 2021

Doetip: Volg een geur die je opvalt…. net als een baby instinctief, een vertrouwde geur volgt, op pad naar voeding. Zet je neus aan en volg, zet angsten en zorgen opzij. Ontkramp en ontspan. Vertrouw op een bijzonder pure bestemming.

“Welkom op deze wereld, welkom in mijn wereld, welkom in onze wereld. Armen open in verbinding, geurbegeleiding, omhoog gekropen zoekend naar voeding”