“Beschrijven ze jou zo? Vind je dat positief?” vraagt een vriendin aan me. Het is een woord dat aan mij werd toegewezen bij een creatieve opleiding. “Het komt bij mij oké over, maar vind jij het dan niet?”
Het ligt aan de interpretatie van de betekenis van het woord. Voor mij is dat creatief, eigen weg volgen in het creatieve proces, zelf ondervinden, fouten durven maken, jezelf durven zijn, geen meeloper, een makke schaap. Het heeft met lef te maken. De vriendin ziet het zo niet en zij ziet het meer als tegendraads, niet meegaand, altijd je wil op willen leggen, eigen zin doordrijven, vervelend en lastig. Niemand wil omgaan met een sterke eigen wil, want daar kunnen ze niet tegenop. Je loopt dan over de ander heen en die lopen weg.
Laat dat nou net niet de bedoeling zijn, dat is juist helemaal niet mijn intentie. Ik wil graag de ruimte en de ander mag ook ruimte nemen. Klopt, ik werk het liefst alleen, maar dat wil niet zeggen dat input van buitenaf ongewenst is. Tenminste, dat doe ik, denk ik. Nu twijfel ik aan alles. Hoe mijn gedrag overkomt matcht dus niet met mijn bedoelingen. Ligt dat dan bij mij of hoe de ander mij interpreteert?
Voor mij is het lastig om in te schikken. Ik leer graag door vallen en opstaan. Als iets niet goed voelt… Dan schort het bij mij aan de juiste communicatie, waardoor ik dan vaak verkeerd wordt begrepen. Of andersom, ik begrijp de ander niet goed. Dat gebeurt wanneer ik veel vragen stel, omdat het voor mij onduidelijk is hoe en wat. Ik ben liever van het doen en niet van het eindeloos ouwehoeren. Dan maar op mijn bek gaan maar dan is het duidelijk en ben ik op gang. Het ontwikkelt zich dan en groeit in het proces. Maar dat geldt niet voor iedereen en speelt onbegrip, verkeerde interpretatie een grote rol.
Buitengesloten voelen omdat mijn eigenzinnigheid me in de weg staat? Iets dat voor mij positief lijkt is het niet. En misschien wat negatief lijkt is positief. Geen idee, ik vind het allemaal maar lastig. Zeker nu mijn dochter op school verkeerd wordt geïnterpreteerd. Ik wil graag van het positieve uitgaan en mijn gevoel volgen door te doen en ervaren. Jammer als anderen door onbegrip al niet meer luisteren, mij in het hokje raar stoppen, mij negeren. Ook ik wil graag gezien worden. Ergens bij horen. Geliefd zijn. Begrepen worden. Tenminste voor zover dat kan. Op zijn minst de moeite doen in plaats van gelijk weg gezet te worden als vervelend, lastig, te enthousiast, schrikt anderen af.
Het ligt niet in mijn aard om alles klakkeloos over te nemen. En ja, ik maak liever zelf de fouten in een eigen speelruimte, die door mij is ingericht en opgeruimd met een reglement bij de voordeur, dan is het gelijk duidelijk wat de bedoeling is. De intentie ligt niet in mensen bij me weg te houden, mijn zin door te drijven of lastig te willen zijn. Het is een manier van denken en doen, spelen in mijn speelruimte. Laat me mijn ding doen en jij mag jouw ding doen en hebt jouw speelruimte. Toch is het ook heel fijn om samen te spelen en eens te spieken wat de ander doet. Het ene moment wat meer dan het andere moment.
november 2024
“Zinnig eigen, liefde samen creëren”
Doetip: Zeg hard op de intenties. Komen ze vanuit positiviteit? Vooral doorgaan. Vanuit een liefdevolle intentie een pad volgen is niets mis mee. Je bent zoals je bent en je bent ok. Eigenzinnig zijn kan, naast verdrietige momenten, alleen voelen, vernieuwing en creaties brengen. Omring je met naasten, kom samen in liefdevolle ruimtes. Kijk verder dan alleen de eigenzinnigheid, er is zoveel meer dan je ziet.