Heermoes

Een deftige, slanke lange man met een hoed op. Je hebt een mantel tot de knieën met een zijde binnenvoering. Eenzelfde print beslaat het zijde sjaaltje, dat op een speciale manier rond je hals is gewikkeld. Een vriendelijke brede glimlach siert je rustgevende gezicht. Met rechte rug gaat samen met een stevige vijf seconden tellende handdruk, hij zegt: “Met twee woorden spreken, dame.” Diep blijft hij me in de blauwe ogen aankijken totdat het gebeurt. Hoe irritant het op het moment ook is… Mijn respect heb je.

Een andere grote, brede grijswitte man met een sigaretje in zijn mond. Een brede kaaklijn met brede lach, waar je aan mee wilt lachen, tot uit de diepte van je longen. Vol van liefde, vrijgevend en gezelligheid, bouwt hij aan het leven om zich heen. Hij is sterk, staat zijn mannetje, kan aan, wat door het leven hem gegeven wordt. Hij schiet naasten te hulp, zal hen beschermen en alles geven. Geven wat de ander aan basisbehoeften nodig heeft, om te leven. Beschermen en over je ontfermen. Grote werkhanden om zijn nagels overal in te zetten. Mijn respect heb je.

in de donkerte van de nacht verschijnen gedaantes in een witte waas rond mijn bed. Het is stil. Het zijn mijn opa’s, die dichter bij komen en groter worden… Voorover gebogen over mij heen. Ik voel me klein, vol schaamte. Ik voel me schuldig voor mijn gedrag, voor mijn leven. Een aantal malen herhaalt zich dit proces. Mijn basis is giftig, ik ben depressief. Mijn hele zijn is verzuurd en zwak. Dagen in bed liggen, er is geen vooruitgang in te krijgen. Mijn opa’s praten tegen me op een andere frequentie. “Is dit wat je wilt? Is dit het leven dat je voor ogen hebt? Waar ga je naar toe?” De boodschap komt na enige tijd bij me binnen. Een flinke spiegel staat voor me. De hardwerkende mannen die een doel voor ogen hadden. Plots gaat het licht aan. Antwoord geven op de vragen, keuzes maken, rotzooi opruimen, doelen stellen. Het is liggen en niks doen of hard werken om eruit te komen. Dan kunnen mijn dromen waargemaakt worden. Mede dankzij jullie verschijning, boodschap, is het mogelijk om mezelf stukje bij beetje bij elkaar te rapen. Ik ben niet alleen, jullie staan achter me, om uit een diep dal te komen. Het heeft een lange tijd nodig, voordat het gif is afgevoerd. Door mij te herinneren aan de diepe wortels, waarin hard werken, rug recht en vriendelijkheid met een glimlach, die mij zijn meegegeven. Het is gelukt, ondanks zwarte donkere periodes die diepgeworteld zijn, om een weg te vinden naar lichtere periodes. Op een andere manier te ontspringen en daar volledig voor te gaan. Een nieuwe basis voor en van mezelf om aan jou mee te geven. Het blijft met tijden hard werken, want ook jij bent weer een spiegel. Het wordt makkelijker om in die spiegel te kijken. Waar voor jou te zorgen, zodat je later op eigen benen kan staan, met een klein mama ruggensteuntje. Zodat ook ik misschien een spiegel kan zijn, waardoor anderen durven te kijken.

Mijn opa’s, zucht, mijn opa’s zijn op het eerste gezicht twee hele verschillende mannen. Ze hebben meer gemeen met elkaar dan in eerste instantie gedacht. Hardwerkende mannen met liefde hun leven met dierbaren opgebouwd. Beschermende mannen, die weten wat de wereld hen te bieden heeft. Wijze lessen hebben zij mij gegeven, over dat het niet gaat om hoeveel geld je hebt, als je dierbaren maar om je heen zijn. Niet zeggen “had ik maar…” en niet hoger … dan je kont is… De belangrijkste les in een witte waas, wanneer ze naar me kijken vanaf de bedrand…. en me vragen wat ik aan het doen ben. “Word je hier blij van? Hoe lang ben je dit van plan? Dit is het niet, meisje….. Er staat iets anders voor jou in het verschiet. Wat wil je? Wat wil je diep in je hart? Je weet het wel. Gooi de dekens van je af. Kom eruit! Kom uit deze zwarte periode, om een ander, kleurrijk leven te gaan opbouwen. Maak ruimte voor je dromen, kom eruit!”

‘Kom eruit’, is het begin van een nieuwe tijd. Een tijd waarin een dans gaat ontspringen en zich uitvouwt. Een breder perspectief en uiting van mijn creativiteit. Met de tijd komen mijn opa’s en ik dichter bij elkaar in karaktertrekken en interesses. Dichter dan mij nog niet eerder zichtbaar was, daar eerst van een aantal zaken ontdoen. De gemeenschappelijke factoren komen steeds meer naar voren. Gesprekken, verhalen, interesses, vragen over het verleden en familieleden. Deze gesprekken verbinden ons en de inzichten over valkuilen komen aan het licht. Onze maskers afgezet, onze jassen uitgedaan om tot de naakte waarheid te komen. De kern. Komt er een doorbraak? Is er iets doorgebroken? Is herstel mogelijk? Is het mogelijk om op te ruimen? Zowel voor mijn voorouders als voor mijn dochter? Een weg schoonmaken voor mijn dochter en haar opa, mijn vader? Zodat zij samen lichter kunnen dansen in verbinding. Niet in een keurslijf, maar zijn wie ze is, mag ze zijn, mag hij zijn. Mogen mijn opa’s zijn, mag ik zijn. Samen met de wijze lessen, zonder spijt, onze dans samen opbouwen in onze nieuwe kleurrijke wereld. Het is prachtig om ze samen te zien. De gelijkenissen te zien in de opa’s en bij mezelf. De band tussen mijn vader en mijn dochter. Het is bijzonder om te mogen meemaken en daar is ook een grote wens uitgekomen. Jij op de arm van mijn vader dansend. Samen dansen, zo komen wij er samen al springend uit.

juli 2023

“Primal power intuitive intellect, break the circle and re-connect”

De oerkracht, een kracht diep van binnen opzoeken en herstellen. In een spiegel kijken van familie om een schone lei te maken voor onze kinderen. We kunnen ver komen om het uiterste uit onszelf te halen. Hoe krijg jij dat voor elkaar? Bij mij is de verdieping geweest van andere familieleden, mijn ouders, grootouders en hun ouders. Herkenning te zoeken in de emoties en deze te benoemen. Vanuit mijn dromen zijn er adviezen binnengekomen door mijn grootouders. Mijn dank is groot voor hun inzichten. Om iets voor hen terug te doen, zijn zij in foto’s, herinneringen en gesprekken teruggekomen om hun emoties een plek te kunnen geven. Het mocht er zijn wat in het verleden is weggestopt. Ergens heb ik het idee dat ons DNA het aan elkaar over geeft, onze angsten, verdriet en boosheid. Om door te breken van bepaalde familiewaarden en -normen, het keurslijf, alsmede de onverwerkte emoties die in ons DNA verstopt zitten… Opruimen wat ons niet meer dient. Ik hoop, dat mijn dochter en misschien haar kinderen de ballast van voorouders te minimaliseren. Zodat zij kunnen zijn wie ze zijn, zonder de emotionele ballast van mij en voorouders. Het heeft tijd en bewust-zijn nodig.

Doetip: informatie verzamelen over voorouders, foto’s, herinneringen, emotionele gebeurtenissen. Zelfs waar het weerstand oproept. Bemerk bewust en benoem het hardop. Praat erover, vraag ernaar. Bewust het verleden in het nu laten ‘zijn’. In de toekomst een plekje heeft gekregen om opnieuw op te bouwen. Bestaansrecht: Het beste aan het echte vanuit de eerste cel voor iedereen.