Helmkruid

“Jeetje houdt op man! Pffff”. We lopen al uren door het bos en de dropping begint wat lang te duren. “Stop met elkaar vervelen jongens. Klier elkaar niet zo,” roept de leraar. Het is een lange man en bukt regelmatig voor wat lager hangende takken. De meeste leerlingen vinden het maar een vreemde man en ze vinden hem ruiken. Er hangt een vreemde lucht om hem heen. Altijd dezelfde donkergroene blazer aan. Waarschijnlijk nooit een partner gehad in zijn leven. Het is al jaren een man die zich wat terugtrekt en zich verstopt in zijn eigen lichaam. Hij wast ook regelmatig zijn handen met desinfecterende gel. De kinderen lachen daar iedere keer hard om. Hij heeft geen idee waar we zijn, dat is van zijn gezicht af te lezen. Hij zweert tegen de kinderen dat er geen problemen zijn. “Nou we lopen nu niet eens meer op het pad en dwalen we een beetje in rondjes of vierkantjes.” Gelukkig duurt het een paar uurtjes voor het donker wordt. Alleen ze geven er niet veel meer om, zeker omdat ze geen verharde weg meer hebben gezien. De meiden lopen wat te klagen over dat ze moeten plassen en misschien een enkeling de grote boodschap. Ja dat wordt vervelend voor ze hahaha. De jongens beginnen de meiden te pesten over dat ze de billen bij elkaar moeten houden. En dat als het te lang ophouden de poep zo hard als een steen is. “De meiden gaan stenen poepen hahahaaha. Krijgen jullie al een zere bips. Niet te hard drukken straks.” Ze hebben de grootste lol en de meiden irriteren zich kapot. “Wat zijn jullie weer hartelijk voor elkaar.” De leraar loopt verward rond en doet zijn best om niets te laten blijken, dat het niet bekend is waar de route is. Hij loopt tegen een blikje aan en de inhoud spettert alle kanten op. Valt bijna voorover, waardoor hij wordt uitgelachen. Hij baalt van het zoveelste obstakel. “Gooi de blikjes en snoeppapiertjes niet op de grond. Zijn jullie daarom zo hyper? Neem je troep mee. Er wordt niks in het bos achtergelaten. Gooi het later maar in de prullenbak,” klinkt het op zure toon. Alleen wat hij ook zegt niemand luistert naar hem….

Het lijkt haast onmogelijk om deze groep te stimuleren. Ze actief mee te laten bewegen in de zoektocht naar een uitgang. En dat zonder ze in paniek te laten raken. Met verbittering in zijn stem “Kom op mensen, laten we bekijken hoe we het beste aan te pakken. Hij heeft er een hard hoofd in, en probeert nogmaals een poging te wagen om iedereen dezelfde richting op te krijgen. “Allemaal verzamelen en luisteren. Stel je voor dat we soldaten zouden zijn op onbekend terrein. Hoe gaan we dan te werk om terug op de basis te komen?” De hele klas kijkt een beetje verbaasd naar de leraar. “Gaan we oorlogje spelen”, roept er eentje van achteren. Met stokken gaan wat jongens elkaar te lijf. “Jongens ophouden! Jullie hebben geen bescherming! Kunnen jullie even je knobbel gebruiken?”

“We kunnen op zoek gaan naar knooppunten, meneer. Zo heten toch die paaltjes langs de kant van de weg?” zegt een meisje uit de klas. “Daar heb je een goed idee. Laten we verder lopen.” De meesten beginnen een beetje te klagen over het lange staan op de benen. Dat begint zeer te doen. Daarbij zijn er een aantal die even willen plassen. “Ok laten we even daar op het verharde stuk gaan pauzeren. Zullen we zeggen 10 minuten? Kwart over 1 zijn we hier met zijn allen bij de stenen.” Een moment om aan te sterken en bij te komen. Een riviertje stroomt langs de zitplek en de meesten wassen de handen of gooien met wat stenen. Het verloopt allemaal wat traag en niemand luistert naar wat er gezegd wordt. Overal staan groepjes klasgenootjes bij elkaar. Het afval ligt in hoopjes bij elkaar. “Kom op en raap die troep op,” met een stem die bij deze drukte niet binnenkomt. Een stel meiden zijn elkaars haren aan het vlechten. “Auw je trekt er te hard aan, dat doet zeer. Het hoeft niet helemaal in de knoop te raken.” Een paar hebben zich verstopt achter wat bosjes. Een aantal jongens zijn met stokken aan het slaan. Ze gaan door tot bloedens toe. “Pas op je hoofd” roept iemand.

De leraar ziet het met lede ogen gebeuren hoe ze er een bende van maken in het prachtige bos. Het begint te jeuken en zijn huid begint te irriteren. Een flinke knoop begint zich in zijn maag te ontwikkelen. Bloedlink wat die gasten daar doen, ze slaan er stevig op los. Rode kraswonden op de benen. Eentje krijgt al een flinke bult op het hoofd. Hij begint in paniek te raken en zijn ademhaling zit hoog. Zijn hoofd begint rood te worden en hij kan het niet meer behappen. Hij verliest de controle en …… verkrampt. Onmogelijk om zijn boosheid te uiten en het slaat naar binnen. Opgekropte woede…… van de het vastzitten in het bos…. verdwaald. Het vastzitten in zijn lijf. Het zit vast en kent geen uitweg. Het begint zwart te worden voor zijn ogen….. tot er een straal zonlicht tussen de bomen vandaan komt. De tijd komt in vertraging…… en het geheel wordt duidelijk voor hem. Hij raapt zichzelf bij elkaar, rug recht en knijpt een keer in zijn armen. Hij roept op zelfverzekerde toon het ineens uit “Afgelopen, het is NU afgelopen met rotzooi trappen. Ik wil geen gezeik meer, anders blijf je achter. Ik…. wil…NU….. naar…. huis!!!!!! Allemaal bij elkaar komen en samen vertrekken. In groepjes van twee achter elkaar aan.” Alle klasgenootjes schrikken van de uitbarsting…. ze kijken elkaar aan en doen wat hij zegt. “Alles opruimen en volg de stroming van het water NU!”

september 2022

Doetip: Duidelijk krijgen waar jij voor staat. Waar gaat jouw bloed van stromen of zelfs koken? In dit opzicht met betrekking tot rotzooi. Voor mij is dat verspilling en afval weggooien op plekken waar het niet hoort. De bewustwording komt door mijn gesprekken met anderen en mijn irritatie gaat omhoog. Wat is dat bij jou? Probeer komende dagen eens op te merken waar de gesprekken regelmatig gaan op het werk, sporten, wandelen, vrienden, telefoongesprekken. Wat merk je op? Als het duidelijk is kan er gerichter geruimd worden en andere oplossingen worden gezocht. Wat is rotzooi voor jou?

Wat betekent rotzooi voor jou?  Terug naar je basis, daar waar het vanuit het stuitje borrelt. Jezelf bevragen om bewust te worden van jouw belangen. Rotzooi opruimen door duidelijk te zijn naar jezelf en anderen. Orde scheppen in de basis voordat het in de knoop raakt. En na de opruiming: milk and cookies