Kamille

De fantasie niet verwarren met de lege werkelijkheid….. Een mooie dag in het park om met blote voetjes in het groene gras rond te dwalen. Het lentebijnazomerzonnetje aan de blauwebeetjewolken hemel maakt dat gevoel af. Mijn armen strekken, onderlangs naar achteren met mijn buik naar voren en een holle rug. Aaaaah tot een tot een zucht van de nacht langzaam uit me kreunt. Zonnestralen vangen de sproetjes in mijn gezicht. In een halfdronken roes van de afgelopen nacht ontstaan dromerige gedachten….

Hoe het anders zou zijn…. Wanneer er een kleintje rond zou lopen in het park. Hoe zou dat zijn? Aaaaaah wat een fijne droom… denk er vaak aan… een klein lachend dreumesje in een schattig wit jurkje met gele bloemetjes. Samen als eerste dansen met onze voeten in het zand, het gras. Onze open armen in de lucht zwieren mee met het ritme van muziek. Liedjes die we ter plekke verzinnen. Verdwijnen in mijn verwarmende omarmde gedachten op deze speciale plek… ja deze hoopvolle dromen om helemaal in op te gaan…

Het park is een bijzondere plek voor mij. Al jaren is het een samenzijn van verschillende mensen en optimaal genieten. In de ochtend haasten, want kan niet snel genoeg naar het park. Het installeren gebeurt op de gebruikelijke plek met dekentje, koeltasje, boekje sigaretten en een thermoskannetje koffie. Voor later op de middag heb ik appeltjes en witte druiven en wat goudgele biertjes. Hoewel mijn buik nu al knort van de honger, zal het eerder al genuttigd zijn… Door de snelheid vergeten te ontbijten. Het park lokt me het hele jaar door, mede om de hond uit te laten. Daarnaast van de veranderingen in het park door het jaar heen doen me erg goed. Bij de kou is er een verlangen naar de gezelligheid en verbinding van de zomer. En andersom in de zomer dan is er verlangen naar de rust en inkeer van de winter. Zeker wanneer de temperaturen te hoog zijn, dat is niet aan mij besteedt. Zodra het weer het een beetje toelaat, lig ik op een kleedje om te genieten van het ontspannen. Meestal met een boekje, de achtergrond geluiden van de vogels en een briesje langs me heen. Hetgeen wat me zenuwen bezorgt is het toiletteren. Naar huis of in de bosjes? Alles in pakken is zo’n gedoe, maar om weer betrapt te worden in mijn blote bips… Het maakt me nerveus… Vrouwen hebben het in dat geval lastiger dan mannen… Krijg daar krampen van en van het wachten tot er iemand is. Door de spanning is de drang hoger dan anders het geval…. Sigaretje en koffie zal daar niet bij helpen hahaha. Gelukkig maar, dat het ontstekertje van de aansteker het vandaag niet doet. Scheelt weer in de buikkrampen hahaha. Vrouwen en buikkrampen….

Stel je voor dat hier een kleine dreumes bij zou zijn op een dag als vandaag…. Het lijkt me zo’n gezellige bedoeling. Zie dat dan helemaal voor me. Het kleintje de hele dag knuffelen en in de gaten houden, kusjes geven, naar kijken en stiekem ruiken aan de haartjes…. de typische geur van babies….. Smothering hahahaa. Ik zou echt die moeder zijn. Wat me eng lijkt, wanneer ze ineens kwijt zijn, huilen en niet weten waarom, onherleidbare plekjes op de huid, slecht slapen, ziek zijn. Vooral een baby ooh zou niet weten waar te beginnen. Ben bang om die vast te houden zo teer en kwetsbaar. De meeste baby’s huilen bij mij. Bang dat ik het niet goed doe… Nee niet alle kwaliteiten van een moeder liggen bij mij. Een begin maken bij een schouder en liefde en vandaar uit verder kijken.

Vanaf de beginjaren is kamille thee drinken tegen buikkrampen en nervositeit. Een donkere tijd kan lichter aanvoelen. De geur bedwelmde me in zijn zoetigheid. Zorgt voor een omarming in een vragende tijd of het moederschap voor mij zou zijn weggelegd. Kamille hoort bij mijn verwarmende herinneringen aan het hangen in het park met vrienden en gezelligheid. Terugdenken aan de vele mensen en het plezier dat ik daar heb…… Met een halve traan en soort van melancholie, kijk ik vandaag naar de plek. Die plek in het park, waar we bijna altijd zaten, vanwege de laatste zonnestralen. De kamille, die mijn dochter kalmeert bij het krijgen van haar tandjes en krampjes in haar buikje. Mijn zorgen tot rust brengt.

“Mama kom je nog? Deze kant op”. Het geluid van een scheetje ontglipt haar tijdens het huppelen… “oops”… Samen lachen we om de geluidjes die ons soms kunnen bevangen. Het is een stroom aan mooie herinneringen, die er van tijd tot tijd bij komen in dit prachtige park. “Daar de speeltuin, mama…. kom maar… deze kant op”. Ze wijst naar de speeltuin, waar ik met vrienden in de nacht op de schommels zat…. De geur van hartverwarmende herinneringen komt met regelmaat bij me voorbij… om de volgende bijzondere momenten te omarmen.

augustus 2022

Doetip: Maandelijks teruggaan naar een plek met mooie herinneringen. Neem de tijd op deze bijzondere plek. Te verdwijnen in die oude fantastische herinneringen. Ze weer te beleven in fantasie, ‘fantaschtiseren’. Warme herinneringen zijn een thuisbasis om naar terug te komen. Nieuwe herinneringen maken in het nu. Neem nu tijd om fantasie werkelijk fantastisch te maken.

“Verwarm mijn fantastische werkelijkheid en omarm me met jouw realistische fantasie”