Lyme & afwijzing

Wijs me in de richting, want welke kant het opgaat mag Joost weten. Familie wijst me de ene kant op en vrienden een andere kant. Wijs me de weg… Wijs me niet weg….. Dan ineens is het terug bij af. Waar staan we nu? Stilte… Niets…. Waar ben je? Mama ik ben bang. Waar ben je? Terug bij het begin, terug bij af…. Wijs me de weg, welke richting wil je op? Welke kant gaan we uit? Is het uit? Is het dit? Is dit over? De weg over? Die kant uit? Oh ik ben bang, ik durf die kant niet op. Vrienden ondersteunen me en helpen me om mijn weg te vinden. Oh terug bij af. Wijsheid, wat is wijsheid? Stilte, rust……. Splitsing….. rust in de stilte…..

Geen idee welke kant we op gaan….. De afwijzing is een litteken op mijn ziel. Het passeert in de rust de revue en komt voorbij om mij een les te lezen. Het gaat ver terug tot voor mijn geboorte. Voel de afwijzing van lang geleden… Voel de afwijzing tot in mijn ziel…. Voel de afwijzing van anderen………. en nog het meest die van mezelf…..

Rust geef me wijsheid…. Stilte wijs me niet af….. Rust geef me wijsheid…. Wijs me de weg, wijs me niet af. Wijsheid in de afwijzing, van mezelf. Mezelf wijzen welke richting we gaan. Eerst naar het potje goudsbloemzalf en mijn litteken verzorgen. Mezelf verzorgen dat is wijsheid. Mezelf niet afwijzen, dicht bij mezelf blijven, mezelf knuffelen. Voor mezelf zorgen, dat is wijsheid, anders zijn we terug bij af.

december 2022