lyme & fietsen

Ken je het gevoel dat je het uiterste uit jezelf gehaald hebt, het laatste stukje van energie, maar je moet verder? Het doet me denken aan de keren op de fiets, kilometers fietsen met een tegenwind en regen, die steeds harder tegen je in gaat. De verzuring in je bovenbenen en de stekende pijn. Het schiet niet op met zoveel weerstand. De emotie, die daarop volgt…. na kilometers gefietst te hebben…. naar huis wilt, maar het lukt niet zonder alles gedaan te hebben….. Alle kracht tegen die wind in, huilend met tranen in je ogen…. Tranen die vallen met de druppels van de verzuurde regen op je bovenbenen. de regen gaat harder en de druppels worden groter. Het tellen helpt even om een paar keer meer rond de as te gaan. Dan uiteindelijk niets meer kunt, krampen in je bovenbenen en longen. Verslagen van je fiets afstapt. In de hoop dat het beter gaat met te lopen…. alleen de fiets loopt met jou op het fietspad. Armen bezitten de kracht niet meer om het vast te houden. Pijn bij elke stap die gezet wordt, volgende steken en krampen. Zelfs onder de voeten zit geen beweging meer in en blijven straf staan. Jij en je fiets hangen in elkaar in de hoop vooruit te komen…. thuis te komen. Voorzichtig huilend doorgaan maar het liefst in de berm gaat zitten en verdwijnen in de tranen van het gras…

juli 2022