lyme & het weer

De prognose voor volgende week is 30 graden en meer…. ok dat is even slikken want dat gaat op mijn lichaam slaan. Dan komt er een checklist om af te vinken en het eerste is duidelijkheid krijgen. Verschillende vragen komen op me af in eerste instantie over het weer: de duur, hoeveel dagen het zo warm is, de temperatuur, als in wanneer stijgt het en hoe is het in de nachten, wanneer gaat het regenen. 

Daarnaast praktisch, is mijn agenda leeg, is mijn tuin ready, genoeg eten in huis, kan ik mijn dochter in huis tevreden houden? 

Wat gaat het met me doen? Is er iets dat ik kan innemen? Welke tinctuur zou me kunnen ondersteunen? Hoe voel ik me nu? Is er ruimte en wanneer om iets aan beweging te doen? In de agenda kijken wat er staat, oh mijn ovulatie… extra om mee rekening te houden. En zijn er stressfactoren?

Een paar dagen voor de hittegolf, van boven de 35 graden, voelt mijn lichaam een druk van buitenaf. Het lijkt enigszins op het gevoel in mijn lijf wanneer het gaat onweren. MIjn ademhaling zit hoog en mijn keel begint dicht te zitten. De migraine sluimert op de achtergrond en spanningshoofdpijn komt opzetten. Kleine steekjes beginnen zich te vertonen in mijn ledematen. Een zwaarte van gewichtjes in de aderen van mijn armen en benen, vooral het laatste. Oh nee, het is over en weer wisselend, vervelend. “Mama til je me op? Mama draag me please?” Ok, even dag zeggen tegen de zon en de maan en de sterren. Het is lastig voor me om je te dragen en de brok staat in mijn keel omdat het zwaar is. Het stelt niks voor om het bed heen lopen, maar de tranen springen in mijn ogen. Tik de maan aan, “weltrusten maan”. Bijna glij je uit mijn armen en met de alle kracht eruit geperst jouw lijfje vasthouden. “Daag zon, daag maan,  daag sterren”, al zingend het laatste stukje naar jouw ledikantje. Het lukt me half naar adem snakkend, enigszins om te doen dat het geen moeite kost. Terwijl je in bed naar je fles zoekt, “Mama deken”, voor jou een dunne laken, want de kamer heeft al een flinke opwarming gehad. Een zware warme deken om mij heen en dan dat gevoel van binnen. De deken die zich als wolken in mijn lijf ontpopt waardoor de zuurstof geen kans meer heeft. Is dat wat ik dan voel goed uitgedrukt? ….. Kon ik het maar uit me drukken….. zodat het kon verdwijnen….

juli 2022