Jeetje wat een ellende iedere keer… De pijn mijn god wat een pijn jaren aan een stuk iedere dag pijn. De ene dag erger dan de andere, maar jeetje. Pijnen de verschillende soorten pijnen en de plek waar je pijn kunt hebben. Van mijn hoofd tot aan de achterkant van mijn hielen. Dan niet eens alleen pijn, maar ook tintelingen en onbehaagd gevoel in mijn benen, een gevoel dat lastig is te omschrijven…. de drang om het te willen bewegen, omdat het gevoel wat er zit zo irritant is. Steken en bonken en tintelingen en jeuk, mijn hele lijf in error. Zenuwpijnen, hoofdpijnen, migraine, immuunsysteem en hormoonstelsel off, krampen, uitstralingen van pijn. Schouders, nek, handen, voeten, tenen, knieën, de kapsels om mijn botten heen, rugpijn, heupen…. Het gevoel om mijn handen te strekken en benen, iedere dag. Het zou zo fijn zijn, om eens een dag niets te hebben, een hele nacht zonder irritatie in mijn lijf. Zo’n pijn hebben, dat het mijn lichaam niet lijkt te zijn. Het zakt waardoor de emotie naar boven komt drijven, verdriet….Het zou een hoop schelen in de vermoeidheid, wanneer er 1 dag voorbijgaat en ‘normaal’ zou zijn. Waardoor er meer ruimte is voor andere factoren zoals studie lezen dansen sporten. Ik kan me niet eens meer voorstellen dat er een dag voorbij is gegaan zonder deze klachten in mijn lichaam te voelen. Dit is mijn ‘nieuwe normaal’. Ben blij met de dagen dat de klachten minder zijn.
Gelukkig na al die jaren mijn balans enigszins gevonden en ervaring biedt de uitkomst. Als het niet lukt, dan weet ik volgende dag of volgende week is er een nieuwe week.
Je hebt me pijn gegeven, een error in de systemen, een extra zetje bij de uitdagingen die er al waren, extra bewust van mijn lichaam geworden. Dat heb je me gegeven. Een nieuw lichaam en inzichten over mijn leven heb je me gegeven, dank je. Ondanks alle pijnen heb je me leren verdragen. Meer hebben dan ik dacht te hebben, overwinningen die voor anderen normaal zijn. Het vertrouwen in mezelf is er voor jou in mijn normale zelf niet geweest. Nu met het nieuwe ‘normaal’ is dat er steeds meer. Deze verhalen zijn uit angst nooit gedeeld met anderen, maar het wordt tijd om jou achter me te laten. Je hebt ervoor gezorgd dat het tijd wordt op mezelf te laten zien. Zelfs nu ik niet op de top van mijn kunnen zit, is het geloof in mezelf meer dan daarvoor, dank je!
april 2022
CinTa-kracht 