Marjolein

Grenzen vervagen, zelfrespect verdwijnt nadat de liefde mij in armoede heeft achtergelaten. Op zoek naar het beetje liefde dat iemand mij kan geven, geef ik mezelf om een avond of iets langer vast te kunnen houden.. Vasthouden aan het kleine beetje hoop. De hoop die keer op keer minder wordt in de zoektocht naar de persoon waar mijn bloed harder van gaat stromen.

Na al die jaren voelt het armoedig en vervuild in de liefde. De liefde wordt alleen maar erger en erger… Ik zit vast in een zwarte loophole van zwarter wordende vlinders die hun wortels dieper in de grond steken. Vrolijkheid, spontaniteit en verleiding zorgen voor een korte termijn geluk. In mijn hoofd was ik gelukkig maar barsten beginnen zich te vertonen na de zoveelste schijnvertoning in een relatie. Het siert me dat het me lukt om iedere keer weer op te staan en ervoor te gaan met alle goede moed. In bed heb ik het idee dat mijn grenzen zijn beschermd, maar achteraf gezien is het te makkelijk om in praatjes te geloven…. Mijn hart klopt sneller, wanneer iemand lief voor me is. Geloven in de liefde is snel gebeurt… Ik wil te graag…

Dan komt de genade klap waarin vertrouwen wordt beschaamd en ziekte de kop op steekt. Verkramping en verzuring zijn het gevolg en alles staat stil. De liefde bestaat niet meer voor mij. Afgelopen! Niemand komt meer bij mij in de buurt. Liefde is niet voor mij weggelegd. Ik laat niemand meer toe in mijn hart… Dit zijn de jaren waarin een nieuwe verankering plaatsvond in mezelf. Een nieuwe soort liefde ontstaat. Liefde voor de natuur, liefde voor mezelf waarin een wereld van rust wordt opengebroken. Het niet meer buiten de deur zoeken, maar de liefde voor mij als klein meisje, voor mij als jonge vrouw zoekend zelfvertrouwen afgestompt. Liefde voor het kleine meisje en de vrouw, die in een zwart gat leeft en vast zit in principes en overtuigingen. De volwassen vrouw die daaruit opkomt heeft een strijd geleverd.

De strijd van liefde heeft mij gebroken en ben weer opgestaan. Op een andere manier, omdat die ene manier mij niet diende. Los gekomen van bevestiging zoeken en vasthouden. Het verleden verteert door acceptatie en vergeving. Heeft mij gebracht naar de liefde voor mezelf als mama. En ja, soms zijn er vlagen van onzekerheid, schuldgevoel en schaamte voor de keuzes die gemaakt zijn of gemaakt worden. Of situaties die ik achteraf liever anders had gedaan. Weloverwogen keuzes, die tegen mijn principes ingaan… gemaakt uit alle liefde. Kopzorgen borrelen soms naar boven, ver boven mijn pet uit, gepaard met de onzekere gevoelens en mezelf afvragen of ik het goed doe… Of gemaakte keuzes op het moment ook nu dienen. Goed doen voor haar. De momenten om met een veranderende blik naar een situatie te kijken. Mijn intuïtie volgen en erover nadenken, ervaren wat mijn gevoelens zijn. Nee, niet meer halsoverkop, alleen mijn onderbuikgevoel volgen… Of het vlinders, of intuïtie voor gevaar zijn, dat verschil ben ik niet zeker van… Nu meer een balans op maken en de tijd ervoor nemen. Het in beweging zijn en weten dat morgen een andere keuze gemaakt kan worden… Het laten gebeuren en ervoor open staan. Mijn dochter meegeven dat liefde in vele vormen komt en gaat. Liefde voor jezelf ook. Het ene moment is de liefde meer aanwezig dan het andere, soms is het harder zoeken. Wanneer er nu dagen zijn dat we vastlopen, dan is ook voor jou dansen een oplossing. Iets waar we blij en vrolijk van worden. “Mama kun je al dit?” een zinnetje dat je de laatste maanden mij regelmatig op een dag vraagt. Je hebt net niet een been in je nek. Het begint bij mij te kriebelen om voor mezelf de lenigheid er weer in te krijgen. Dan kan ik jou verrassen dat het mogelijk is, zelfs op mijn leeftijd. Je meegeven dat veel mogelijk is als we buigzaam zijn, meebewegen. Wie weet wat mogelijk is? Na jarenlang vast te hebben gezeten in de overtuiging dat de liefde van een man niet voor mij is weggelegd. Komt daar de laatste jaren beweging in, door liefde voor jezelf, door jouw liefde, liefde voor de natuur en waar mijn vuurtje van gaat branden. Wie weet of de toekomst in relationele sfeer de liefde loskomt, daar gaan mijn heupen eerst voor losgegooid worden….

februari 2024

Doetip: Dans met de heupen heen en weer, van links naar rechts. Laat de beweging er rustig aan inkomen. Jouw lichaam, jouw lijf, jouw beweging, jouw keuze, jij bepaalt waar de seksuele uitspatting naartoe gaat. Nee is bepalend over een ja, bij twijfel niet doen… Langtermijn denken om keuzes te maken.  Schuldgevoel, schaamte geeft een verandering over de situatie aan. Wat is die andere visie? Opschrijven, hardop uitspreken, manieren die het een plek kunnen geven en kunnen vergeven van de ander en jezelf.  

“full of cheers, funky dance

seduction for tonight 

oh full of love full, of thoughts

heartbreak in guilt and shame

who can find my key of love 

maybe opening a chance”