Midzomerfee

De midzomerfee zweeft rondjes door het bos in haar gele jurk. Regelmatig blijft ze aan stekels en doorns hangen, daarom zitten er gaatjes in haar jurk. Voor ons bijna niet te zien maar de fee ziet de gaatjes. Al een tijdje voelt ze zich niet fijn, ze is verdrietig. Het bos is donker en het regent vaker dan zij zou willen. Ze vliegt de hele dag op zoek naar het fijnste plekje, maar het duurt nu iets te lang. Ze is moe en kribbig. Ze mist het om te spelen en te ontspannen. De diertjes in het bos slapen veel en ze voelt zich alleen.

Ze kan niet wachten tot er meer licht is. De tijd dat de dagen het winnen van de nacht. Licht dat tussen de bomen door glinstert. Het mag lang duren, want het lichtspektakel is prachtig. Iedere dag is het een beetje langer genieten. De pracht en diamantjes aan licht die tussen de bladeren door hun weg vinden, is geweldig. Ze droomt over deze tijd dat het licht de overhand heeft.

In deze dagen druilt het, het regent en er zijn geen lichtpuntjes te bekennen. Haar gele jurkje is grauw en kapot. Ze wacht tot de dieren in het bos weer ontwaken, maar deze keer duurt het erg lang. Waar ze eerst in rondjes vloog, waren de laatste dagen onrustig. Haar gedachten gaan op en neer met vragen en de antwoorden blijven uit. Ze begrijpt niet waarom het licht lang op zich laat wachten.

“Klop klop klop klop klop.” Het geluid komt van achter. Ze wil vragen wie dat het is, maar ze komt niet uit haar woorden. De adem stokt en een riem trekt zich strak rond haar middel. Achter haar komt de warmte haar tegemoet. Ze draait zich om en ziet een hand met een fakkel dichter bij komen. Een zware stem vraagt haar wat er is en wat hij voor haar kan doen. De schrik zit er bij haar in want ze kan niet goed zien wie het is. Door de warmte voelt ze hoe koud haar handen en voeten zijn. Het vuur komt dichterbij haar tot ze de vlammen bijna kan pakken. “Stop stop stop stop stop!” De fee roept zo hard ze kan. De spanning loopt op, maar vluchten lukt niet. Van de schrik weet ze niet meer welke kant ze op kan. Haar lichaam is verstijfd van angst tot de zware stem weer rustig aan haar vraagt wat hij voor haar kan doen. “Ben niet bang in het donker, ben niet bang voor het vuur, ben niet bang voor mij. Ben niet bang” kalmeert de zware stem haar. “Wat kun je voor mij doen?” vraagt de fee aan de stem. Ze heeft een tijdje nodig om erover na te denken tot ze weet wat de stem voor haar kan betekenen Ondertussen verwarmt het vuur haar en komt het bij haar binnen. Ze wil de dieren in het bos blij maken wanneer ze uit hun winterslaap komen. Ze wil licht en warmte geven.

De stem vindt het een erg mooi gebaar van de midzomerfee. Hij vraagt haar om mee te komen. Samen zijn ze op zoek gegaan naar goudgele bloemen. Bloemen die extra licht geven in het donkere bos. Misschien dat de dieren dan wakker worden uit hun winterslaap. Overal in het bos hebben ze de goudgele bloemen neergelegd. Wanneer de zon even doorkomt straalt het van het zonnegoud in het bos. Langzaam ontwaken de dieren en komen een kijkje nemen om het prachtige lichtshow te zien. De midzomerfee is blij om de dieren te zien en geniet van de glimlach op hun gezicht. overal komen de dieren vandaan en haar geluk kan niet op. Ze stroomt over van liefde en dan beseft de kleine duvel dat hij zijn taak heeft volbracht. Met zijn zware stem en fakkel van vuur gaat hij naar de midzomerfee. De fakkel zwaait hij haar kant op en zegt een spreuk:

“Verander van geel naar rood, geef haar het pracht dat wat niemand verwacht. Zie het licht en geef licht, licht vanuit het hart, licht van de nacht. Verander van geel naar rood, zorg dat ze lacht.”

Een aantal minuten is alles verblind. Alles staat stil en de schrik zit er goed in bij de diertjes. Na de stilte verschijnt de midzomerfee in haar nieuwe schitterende bloedrode jurk met een gouden toverstaf van bloemen. De midzomerfee en de dieren zijn in feestelijke stemming en willen zingen en dansen.

De kleine duvel heeft een verrassing in petto. Cadeautjes zijn verstopt in het bos voor iedereen. Met een zware stem zegt hij tegen de midzomerfee, “kijk eens wat je met de staf kunt doen, dat zal je verbazen.”

De midzomerfee zwaait rustig boven haar hoofd een rondje. Poef daar verschijnt een tafel met eten en drinken van verse kruiden. Het is een feestmaal waardoor ieder jaar de dieren op tijd wakker worden om het licht van de dagen te vieren. Elk jaar eren ze de Midzomerfee in haar schitterende bloedrode jurk met goudgele zomerstaf. De Midzomerfee zorgt voor de dieren en verstopt de cadeautjes in het bos. Rond een groot vuur zingen ze liedjes om het licht te vieren. Ze vergeten niet dat door de kleine duvel het licht is dat lacht.

juni 2023