Mierik

Slapen is me heilig, maar de laatste tijd zit de droge of juist vochtige lucht me in de weg. Soms weet ik niet meer of het hooikoorts is, of verkoudheidsvirusje of iets anders…. Het is dan te heet onder de roomwitte dekens of te koud zonder…. Of van die nachten waarin 5 keer plassen de gewoonte is geworden. Mijn lichaam heeft vaker kuren, waardoor het soms onduidelijk is, waar het aan ligt. Draai mijn vermoeide lijf voor de zoveelste keer om deze nacht. De langwerpige knuffelkussen, die sinds de zwangerschap een vaste plek naast me heeft, volgt mijn beweging. Een vluchtige blik op de klok en over ongeveer 40 minuten, dan gaat de wekker af. De diepe slaap pakt me in en ben weer vertrokken naar dromenland. De stilte wordt plots onderbroken door het krakende geluid. In mijn beleving is er een seconde voorbij gegaan. Vanaf het moment dat de cijfers op de klok 6.39 uur lieten zien, tot het muziekje plots uit de oude wekkerradio ineens zijn intrede doet. Opstaan nu al? Mijn lichaam ligt stil op bed, zelfs in mijn gedachten is geen beweging te krijgen. Kleine Ladybird ligt in haar eigen bedje, naast mijn bed en zodra Ladybird de wekkerradio hoort, is ze net zo snel wakker. Van de stilte naar ‘aan’. De radiogolven voeren haar gelijk mee. “Mama, lampje aan?” Ze is ondertussen 4,5 jaar en praat vrolijk de dag tegemoet. Ze bruist van de energie. Het enthousiasme borrelt, waarmee ze me begroet: ‘goedemorgen mamma’. Met volop zin in de dag, ‘mag ik bij jou in bed mama?’ Jouw vragen schieten door de lucht van de slaapkamer. Jij in een mum van tijd wakker, kost het mij moeite om mezelf aan het praten te krijgen. ‘Uhuh’ volgt moeizaam op jouw vraag. Mijn arm reikt naar het lampje. Jouw blije gezichtje wordt zichtbaar door het witte licht. De verwondering over jouw instant vrolijkheid in tegenstelling tot mijn langzame tot niet wakker kunnen worden. Een moment ontspringen geïrriteerde gedachten, om uit te blijven staan. ‘Ik wil niet, ik kan niet, ik ben moe….’ de gedachten die mijn hoofd in poppen. Je springt op het bed en in jouw hoofd spoken de gedachten in wat we vandaag gaan doen. Ik smelt bij het voelen van jouw bruisende spirit. Deze spirit moet bij mij aangezet worden. Jij gaat het ook laten gebeuren, want je springt uit je bed gelijk op mijn bed. Spreid je jouw vrolijke energie over mij heen. Je staat voor me met aan iedere kant een been en je armen in de lucht. “Mama mag ik op je liggen?” vraag je. ‘Boem’ tegelijk spring je op me, ‘oomph’ daar ontsnapt een verloren zucht uit mijn longen. Niet op mijn blaas haha, anders plas ik straks in bed. Je begint me te kietelen en het kan niet anders dan dat een lach op mijn gezicht verschijnt. Het is je gelukt om me te ontwaken. Op een tempo tussen die van jou en mij in, beginnen we de dag met warme knuffels en kusjes. De balans tussen onze bruisende bubbels. Samen in bed knuffelend met jouw vrolijkheid de dag beginnen en vanavond weer samen blij afsluiten, puur genot. Precies geef jij dat, wat ik nodig heb om mij uit mijn bed te voeren. Je zet me aan om de dag te beginnen en af te sluiten met een lach. Jij bent mijn ‘oomph’ Ladybird!

juni 2024

“plots

waar het koude hart geeft

poef 

waar de hitte hard bruist  

oomph

waar het witte lauw leeft”

Doetip: Aan de gang gaan, beginnen vanuit stilstaan. Wakker worden, soms makkelijker gezegd, dan gedaan. Een oomph om de knop van uit, naar aan te zetten. Gedachten en gevoelens uitzetten, om aanzet te nemen. Neem een diepe ademhaling, handen en armen omhoog. 3, 2, 1 adem uit en spring. Het lichaam laten bruisen om de dag te beginnen. Wie of wat is jouw oomph?