Paardenbloem

Ik zie ik zie wat jij niet ziet en de kleur is….

Paraderend donkergeel gewaad, ontneemt mijn zicht

Vanzelfsprekend langs je heen, overal langs het pad

Badend in de eerste zonnestralen, volg het daglicht

Urinerend tussen het gras, algemeen uit gezeken plat

Genezend doelmatig gesloten, in het witte maanlicht

Blazend in verzadiging, de pluis ver verspreid

Waarderend de heldere visie, van onherkenbaar blad

Vormend in veelvoud, in salades en thee bereidt

Sterkend door de sterren, stuurt een zoet bericht

Uitsprekend levert uitzicht, in een vastgeroeste pen

Diepwortelend blijven hangen, in overvloed gat

Stimulerend in een schijnwereld, richting de zon

Opbouwend in zijn geheel, is dit een eredicht

Beduidend stiekem een grote inhoudelijke schat

“Birdy ik zie, ik zie, ik zie de kleur geel.” Tijdens het wandelen leert ze door het spelletje haar eerste kruidje. “Mamma, de kleur geel blazen. Mamma blazen? Bloemetje blazen?”

maart 2023

Eigen ritueeltjes ontluiken spontaan. Langs de kant pluk jij bloemetjes ‘voor mama een verrassing’. Met je handje achter de rug, het gele bloempje verstopt. Je gezichtje met een lach die straalt als een zonnetje. ‘You light up my day, birdy’.

Het volgende moment op je hurkjes verrast door een wit doorschijnend bolletje. “Mama Mag ik pakken?” Voor het antwoord komt, trekt haar handje aan het steeltje. Auw het snijdt een beetje. Van de schrik vallen alle zaadjes eraf. Het groene stengeltje met wit buikje blijft achter in de grond… Haar geschrokken verbazing spreekt door haar verwonderde oogjes…. Een aantal achtergebleven op haar kleine samengeknepen vuistje. Haar verdrietige blik kijkt naar de ‘ravage’. “Aaah birdy, straks komen er overal bloemetjes”. Daar staat al een klein wit pluizenbolletje vol sterren te glunderen voor jou. Dan begint het ze ziet de witte bolletjes en gele bloemen langs de kant van de weg. Ze springt, blaast en zingt de rest van de dag: ‘bloemetjes maken, bloemetjes maken, een voor jou en een voor mij. Blazen zonder aanraken, meer en meer ze staan in de rij’.

Op onze slaapkamer hangen drie muurversieringen. Voor het slapen gaan, hang je in mijn armen. De gouden sterretjes, de maan en de zon lopen we langs en tikken er even aan met onze vinger. Samen zachtjes zingend ‘Dag zon, dag maan, dag sterren. Jullie schijnen heel erg ver. Tijd voor dromenland, daag zon, daag maan, daag sterren…’

september 2023

“Ritueeltjes veranderen zo snel als jij, het komt terug. De herkenning door het zingen hoort erbij”

Doetip: Maak een aardig liedje of versje over het dagelijkse, het veelvoorkomende op de voorgrond. Het terugkerende zoals de zon, de maan en de sterren. Samen en alleen, een eigen ritueeltje om een bijzondere verbinding nieuw leven in te blazen. De vrolijkheid geeft ruimte om daarnaast te vertellen wat je op lever hebt. Samen stevig staan.