Langzaam komt de dag op gang. Na een tijd van cocoonen in de winter, afspraken op een lager pitje, verplichtingen op een lagere versnelling is de tijd van lente aangebroken. Alleen zit mijn spanning hoog, hartslag hoog, paniek en angst pieken, vermoeidheid blijft aanhouden. Hebben de afgelopen wintermaanden in rust hun werk niet gedaan? Daar zijn mijn gedachten al een paar dagen over bezig. Wat is rustig aan doen? Wat is vertragen? Het minder doen heeft niet het gewenste resultaat gehad. Het todolijstje van ontspanningsoefeningen, ademhalingsmomenten, meditatie, medicatie, aanpassingen voeding hebben tot op zekere hoogte iets geholpen. Toch zit de spanning op een bepaald level in mijn lijf. Wat is er meer te doen om te vertragen? Zonder dat het me tot stilstand brengt, want op de bank zitten niks doen gaat fysiek rust geven maar dat gaat mentaal niet het gewenste effect hebben. Daar waak ik voor. Dus wat is mogelijk om te vertragen zonder stilstand?
Dagen zit het in mijn hoofd wat de oplossing zou kunnen zijn….. Vertragen…. Vertragen in de werkzaamheden en alle dagelijkse bezigheden. De knuffels van mijn meisje, het stofzuigen of aan school werken, zelfs naar de wc gaan. Vertragen en in het nu, nu het moment vertragen…. Niet dat het moment niet plaatsvindt, maar vertragen. Met mijn hoofd en hart in het moment zitten. Niet al met het volgende vinkje op het lijstje bezig zijn. Waarom zou ik met mijn gedachten bij het afvinklijstje zitten als mijn meisje ‘ladybird’ mij een dikke knuffel geeft. Liever gezegd, die hele kleine lieve zachte kusjes op mijn wang en voorhoofd, want dat vindt ze fijn. Ze neemt daar dan de tijd voor, om mij de schattigste kusjes te geven. Zichtbaar neemt ze er haar tijd voor om de beste kusjeskoningin te zijn. Deze magische momenten met hoofd en hart bij zijn. Dit wil ik niet missen voor een volgend vinkje op mijn todolijstje.
maart 2023