Toverhazelaar

Simsalabim Sticky Magico! Zwaaiend en dansend in haar donkergele jurkje. Haar kleine armpjes zwieren draaiend in het rond. Ze staat er weer te shinen. Het is nog koud zo in het begin van het jaar, maar in het zonnetje is het goed te doen. Met een gevonden stokje in de hand zingt mijn meisje in de tuin “Simsalabim Sticky Magico”. Met een knal begint het kleurrijke feestje bij jou! Wat een mooie start om het nieuwe jaar mee te beginnen. Met blote en lichte voetjes, rode blosjes op de wangen neemt ze haar ruimte in. Haar fantasie brengt het kleine heksje op haar bezemsteel op zoek naar ongekende schatten. Mijn boek van Virginia Andrews is spannend en ligt wat zwaar in de hand. Een boek waarin er allerlei familieperikelen zijn en het misgaat in de bloedlijn om het zo maar te zeggen. Iedere familie zal zijn dingen hebben in meer of mindere mate. Het zou fijn zijn als ik vast het een en ander voor haar daarin kan opruimen, zodat het niet blijft vastzitten en in herhaling vallen.

De eerste zonnestralen verwarmen mijn gezicht. Het is haast voelbaar in mijn wangen hoe de kleinste adertjes zich vullen met het warme rode…. Heerlijk. De laatste tijd teveel staan en de druk lag hoog, dan gaat het plop plop plop en zakt het naar beneden…. duidelijk merkbaar aan verdikking in benen en dikke enkels. Dus voor nu zitten met de benen omhoog, chillen en lezen. Kleine magicgirl vermaakt zich uitstekend, dat maakt mij ontspannen en gelukkig. Even waan ik me in de hamam op vakantie…. ontspanning… wat een genot…. Heerlijk mezelf laten inzepen, plop, plop, plop in een heet bad…. droom weg bij deze gedachten…..

Ze kan zich sierlijk bewegen en haar langer wordende blonde haren springen op en neer. Het is een eerste zonnige dag van het jaar. We genieten voor het eerst in de tuin van het laagstaande zonnetje. Het is flink koud geweest en mijn handen jeuken alweer om aan te tuin te beginnen… Oh het jeukt echt op mijn hand? Kleine bultjes op mijn zichtbaar ouder wordende handen. Kleine rimpeltjes beginnen te tonen… de huid begint langzaam samen te trekken. En wat ouderdomsvlekjes of zijn het sproetjes? Binnen een crème pakken om lekker de schrale huid in te smeren. De geur dat uit het potje komt is zacht en zoetig hmmmm. Kijk er ligt serpetine in de kast geweldig dat zal een verrassing zijn bij het naar buiten lopen. Mijn handen zijn glad van het insmeren, de dop zit er maar half op en BAM….. Daar ligt het donkerbruine flesje gebroken op de grond. De kleine schrikt ervan. “Oh mama wat gebeurt er? Knuffel en kus geven.” “Hier je schoentjes, blijf maar daar spelen, ik kom er aan.” Het potje is in duizend stukjes op de grond gevallen. Het bloed spat op de grond. “Pas op blijf maar op het gras, hier is het gevaarlijk.” De inhoud van het potje ligt met slierten op de grond samen met het rood van het bloed…. de kleuren trekken samen in elkaar. “Wacht jij daar, dan maak ik de wond schoon.” Het begint pijn te doen en tussentijds is het hevig aan het bloeden. De kleine is al verder met haar liedje zingen en aan t dansen. Ze kan helemaal in haar fantasie opgaan en gaat vrolijk door. Haar houten stafje in de lucht met liedjes over chocolade. Mooi, want nu is het concentreren op het bloedbad dat zich ondertussen heeft plaatsgevonden.

“Auw,” de druk van het water op mijn vinger. Flink laten doorstromen om het goed schoon te krijgen. Mijn vinger is gaan zwellen. Oh als er maar niets van de scherven of vuil achter blijft. Dan gaat het pas zeer doen door de pus enzo. Het stemmetje van het kleine heksje zingt verder “Simsalabim Sticky Magico ga je mee? Naar het magische land….. van chocolade…. en spelen….Simsalabim”. Ze rent rond en rond met haar stokje in de hand. Ondertussen blijft de vinger bloeden en drupt overal op de grond. Een nieuw doekje en nu snel het gebroken potje opruimen. “Blijf er omheen lief heksje, pas op voor scherpe stukjes.” De grotere stukken zijn snel opgeruimd…. Alleen die kleinere stukjes, die blijven overal achter op de tegels en het zand…. De bezem eroverheen en alles opvegen en opruimen.

De kleine laat een lichte spoor achter in de voortuin van voetstappen. Het precies te zien is welke route ze volgt. Ook slingert er bij mij een lijn van rode druppels achter me aan…. oh weer het doekje verwisselen. Zou het een adertje geraakt hebben? “Simbsalabim ga je mee?” zingt ze in haar eigen wereld. “Mag ik met je mee? Naar het magische land van knuffels en kusjes?” zingt mijn stem. Ze schrikt van het geluid en een moment lijkt haar fantasie uit elkaar te spatten. Met de bezem tussen mijn benen en een hand verwikkeld in een doek waar het bloed doorheen komt in de lucht, kom ik op haar afgelopen. Verschrikt kijkt ze me aan en het huilen staat nader dan het lachen….. Oh nee dat was niet de bedoeling om haar te laten schrikken. In een boog loop ik om haar heen en spring wat in de ronde. Ze kijkt verbaasd over mijn gedrag, en haar stokje omhoog mijn kant uit. Een paar momenten is ze er stil van en verbaasd. Kan ik haar terugbrengen in haar fantasie? Met mijn bloedende vinger draaiend in de lucht roep ik: “Sticky Magico, sticky magico, Ik wens voor jou een surprise surprise”. Met mijn wijsvinger richting het boek op tafel. Een paar keer herhaal ik de wens tot ze het doorheeft waar mijn vinger naar wijst. Haar ogen vergroten en dan verschijnt er een grote glimlach op haar gezicht. Ze ziet haar wens in vervulling komen, een chocolade surprise-ei ligt op mijn zware boek.

september 2022

“klein heksje draait over de grond…. sliertjes aan twijgjes en takjes… lang staan, loop in het rond… zakkend in knappende zakjes. klein heksje knalt en popt de morgenstond”

Doetip: Zoek een toverhazelaar herkenbaar in het begin van het jaar aan prachtige donkergele en bloedrode sliertjes. Zoek een bijzonder, schoon takje op de grond. Voelt het prettig op de huid, neem het mee. Wanneer de tijd rijp is, neem het stokje in de hand. Doe hardop een wens voor het komende jaar. Waar het bloed harder van gaat stromen door de aderen. Waar de buik warm van gaat samentrekken. Nogmaals de wens hardop vol overgave, met een knal en voel de wens diep van binnen borrelen. Houdt het stokje bij je. Wie weet wat voor zoete magie ontspringt 🙂