Vrouwenmantel

“Wanneer gaat het gebeuren?” “Wanneer ben je uitgerekend?” “Hoeveel weken?” “40 weken al?” Rustig afwachten tot het zover is. Eerlijk gezegd is de zwangerschap de beste tijd van mijn leven. Ik heb me niet eerder in mijn leven zo prachtig gevoeld. De schoonheid van zwangerschap komt van binnenuit. De pracht van groei in mijn buik. Jij bent de kracht achter elke nieuwe ervaring die zich voordoet. Deze tijd gaat niets geforceerd, laten gebeuren… zo voelt het zoals het hoort voor mij. Het geeft me vertrouwen in het universum, om die witte veertjes op mijn/ons pad te zien. Vertrouwen dat het komt zoals het komt. Ik laat het allemaal gebeuren en sinds dat ben jij me overkomen. We zitten samen in een liefdevolle bubbel waar alles samenkomt.

Deze bubbel trekt me door een tijd, dat mijn vader in het ziekenhuis ligt. Hij krijgt een operatie voor nierkanker, jij was 38 weken. Veilig in mijn buik, veilig in de bubbel om stress en spanning te weren. Niet dat het me niks doet… Integendeel. Een laag van bescherming ontfermt zich over ons. Het verbaasd mij, over hoe het op dat moment werkt. Mijn nieuwe manier om met deze vreemde situatie om te gaan, waarin leven en dood naast elkaar staan.

Het bevalt me goed een kleine die in mijn buik groeit. Het mag van mij duren zolang het voor jou nodig is. Heb regelmatig zwangeren om mij heen die het liefst al met 36 weken bevallen, omdat ze er klaar mee zijn. Iedereen ervaart een zwangerschap anders en in de wetenschap dat deze zwangerschap de enige en de laatste is… Is het genot tot de laatste week aanwezig. De laatste week is pittig en op vrijdag voeren we een strijd. Overgeleverd aan wat ons te wachten staat en nog steeds is die beschermlaag van liefde en vertrouwen. Die mij tot op zekere hoogte kan ontspannen en losmaken van eventuele zorgen. Na 3 dagen kom je ter wereld met een keizersnede. Na 41 weken en 5 dagen in mijn buik, lig jij nu geborgen in mijn armen. Mijn meisje, mijn magicgirl wat heb jij gevochten. Mijn buik heeft haar taak volbracht en mag nu gaan herstellen. De navelstreng is doorgeknipt, we zijn van elkaar losgemaakt. Na een weekje in het ziekenhuis verblijven, dat is een bijzondere ervaring, gaan we naar een volgende bubbel.

Vertrouwen in de hulp in het ziekenhuis in jou, en mijn lichaam. Deze eerste week van jouw leventje worden mij de kneepjes van het beginnend moederschap meegegeven door de besten. Ook onder de wing van het ziekenhuis worden wij verzorgd en veilig gesteld. Ze hebben zich over ons ontfermt. Na een paar dagen in de kamer te hebben gelegen om bij te komen, gaat er een wereld voor me open wanneer mijn eerste blik op de gang wordt geworpen. Deze week zaten we in een andere bubbel.

Geborgen in mijn armen, de armen van jouw mama. Jouw mama die haar lichaam laat herstellen, zoals mijn vader aan het herstellen is van zijn operatie. Allebei met een snee in onze buik mogen we 6 weken niets. We trekken samen op gekluisterd aan huis en trekken elkaar door een tijd, waarin een ander fundament wegvalt. Elkaars druppels opvangen in een periode van loslaten. Samen zijn wij onder elkaars mantel in geborgenheid gevangen voor positiviteit en veiligheid en ontzettend veel dankbaarheid op de goede afloop.

juli 2023

Doetip: Een denkbeeldige bubbel om je heen inbeelden van witte bloemen, een groene mantel of een van bubbelmachine. De bubbel van jouw behoeften op dat moment. Deze bescherming heeft mij op cruciale momenten de ontspanning in vertrouwen, dankbaarheid en liefde gegeven voor mezelf en anderen.