Het komt en het gaat, waar het precies door komt blijft een grote vraag. Het sluipt erin, maar gelukkig is het sneller duidelijk hoe het komt. Wat ik eraan kan doen vooraf, tijdens en achteraf. Je komt soms om het hoekje kijken en zwaait naar me. Dan staat de eenzaamheid vermomt als lief klein manneke achter een muurtje op zoek naar een vriendinnetje. Soms speel ik met je maar je kunt ook gevaarlijk voor me zijn. Je hoort bij me dus hoe eenzaam kan ik dan zijn?