Mijn ogen prikken. Mijn oogleden vallen weer dicht. Alleen is het nu niet mogelijk om verder te slapen, want de kleine moet naar school. Het is half acht en je ligt boven op me. Je vindt het de laatste weken fijn om zo knuffelend wakker te worden. Het kan me niet lang genoeg duren, maar we moeten eruit. “Nog een minuutje mama?”
Je warme ademhaling kietelt langs mijn onderarm. Op andere dagen is het prima en voelt het zelfs prettig. Vandaag komt er een rilling onderhuids, een kilte die binnenstroomt. Een diepe ademhaling duurt een paar seconden, voordat die door mijn droge mond naar buiten glipt. Een stevige knuffel in de hoop dat je niets van mijn gevoeligheid merkt.
“Yes eruut pain fluut,” een zinnetje van vroeger dat zijn intrede weer heeft gemaakt sinds Birdy naar school gaat. Bij het opstaan uit bed begint mijn maag een extra rondje te draaien. Een keer slikken,hoewel het lastig is zonder speeksel in mijn mond. Mijn hoofd een keer van links naar rechts en terug. Schouders op en neer. De bolletjes in mijn nek en schouders zijn vandaag op komen dagen. Langzaam loop ik van het bed naar het raam. Frisse lucht zal goed doen. Mijn trillende vingers draaien de knop van het rolluik om en langzaam komt het licht naar binnen vallen. De gordijnen vallen een beetje open en mijn ogen schrikken van het plotseling binnen vallen van het zonlicht. ¨Aaaaah fel!” roep ik tijdens het verliezen van mijn evenwicht en sluit snel het gordijn.
Jij bent al bijna klaar met omkleden in de andere kamer. Gelukkig heb je er niets van meegekregen, dat ik een momentje nodig heb om bij te komen. Ik zit op bed als je binnenkomt en je bent even vrolijk als bijna iedere ochtend. “Mama we mogen een hoedje meenemen naar school vandaag, het is Prinsjesdag.” Mijn hoofd is leeg en de verkramping gaat van mijn schouder door naar mijn hals, poef mijn hoofd in. Een diepe inademing om met zuurstof deze pijn in te slikken. Mijn hoofd knalt naar voren om tegenwerking te geven aan die lange pijnscheut, van links naar rechts om los te komen op een lange langzame uitademing. “Kom je mama, we moeten opschieten.” Nogmaals tijdens een inademing langzaam mijn hoofd terug omhoog. Denk ik aan de koning die zich altijd staande moet houden. Met het zwaard in mijn hoofd, til ik me overeind om een hoedje met je uit te zoeken. Om me vervolgens net als de Koning vandaag staande te houden, tot het moment dat het even niet meer hoeft.
15 september 2026 Prinsjesdag
Doetip: Zet eens een andere hoed op. Op dagen dat het minder gaat, doe net of je iemand anders bent. Visualiseer hoe die dag van de ander eruit ziet. Wie weet wat het brengt.
CinTa-kracht 