Zelfvertrouwen,

het geloof in eigen kunnen en waarde, dit is de eerste zin bovenaan de pagina van google of AI, eerlijk gezegd ben ik allang kwijt wie/wat het antwoord geeft. Diepe zucht ontspant mijn lijf, die het hard nodig heeft. Het is op het moment een periode dat ik me minder voel. De warmte, vermoeidheid, teveel ballen in de lucht, teveel doen wat moet, rouw of oud verdriet? Eerlijk gezegd is het onduidelijk wat er scheelt of waar het vandaan komt. Of een combinatie van bovenstaande? Diepe zucht…. De onduidelijkheid is killing, omdat het wisselend is. Een periode waarin het geloof is dat het beter gaat, maar blijkbaar sluipt er iets. Iets sluipt er in dat dan terugkomt, waardoor de mineur erin zit. Weer die reality check dat mijn lichaam achter loopt en het niet lukt om te doen wat in de agenda staat. Dat mijn hersenen in een smurrie liggen omdat het te warm is. 

Op de dagen dat het minder gaat is het en besef dat ik na al die jaren misschien zelfs kan spreken over momenten dat het minder gaat. Hoe vet is dat eigenlijk, dat de eerste jaren zelfs weken of maanden, dat ik me ‘minder’ voelde. Het gaat nu over momenten of dagen…. Het gaat gestaag beter, maar als het minder gaat dan is de grootste prioriteit: het niet erger maken dan het is. Maar het is lastig om positief te blijven als je gevoel iets anders zegt. Zeker als de overtuigingen gelijk krijgen in het proces en de onduidelijkheid over waar het vandaan komt.

De overtuigingen zitten mijn zelfvertrouwen in de weg. Dit is vooral oud zeer. Oude pijn die als het even minder gaat de kans krijgt om bevestiging te ontvangen. Ik heb zelfvertrouwen maar niet altijd, zeker niet. Het is de kunst om op de mindere dagen extra lief te zijn voor mezelf. Mezelf als vriendin te zien terwijl ik mezelf op dat moment niet leuk vind. Gek is dat jezelf niet leuk vinden…. maar het is ook gek om je eigen beste vriendin te zijn. Hoe doe ik dat dan? Lief zijn voor mezelf? Het heeft meer nodig dan een voetenbadje, trakteren op de bios of een cadeautje. Wat is de liefdestaal voor mezelf? Misschien helpt het fysieke of materialistische niet voor mij. Wat kan ik mezelf geven zodat ik me geliefd voel?

Lieve woorden en er zijn. Een knuffel…. Het advies dat ik mijn puber zelf zou geven is: leer eerst van jezelf te houden, voordat je aan een relatie begint. Ik nam het de ander in een relatie kwalijk, dat ze me niet gaven wat ik verlangde. Maar als het onduidelijk is voor mij wat de verlangens zijn… Hoe kan die ander dat dan weten? Niet duidelijk waar het oude zeer vandaan komt? 

Het afgelopen jaar heeft therapie me ontzettend geholpen en meer richting gegeven over mijn gezondheid. Dat voelt goed en maakt me sterk. Steeds meer duidelijkheid over mezelf. Ik zocht het geloof in mijn kunnen en waarde buiten mezelf. (Doen we dat niet bijna allemaal? Salaris, geluk in werk, vriendschappen en sociale contacten, Social media enzovoort?) Bevestiging zoeken bij wie of wat het maar kon omdat ik niet meer kon vertrouwen op mezelf. Fysiek liet het me in de steek, mentaal, sociaal. De vraag die veelal voorbij kwam was: voel ik me hier thuis? Voel ik me veilig? Kan ik hier mezelf zijn? Ondanks veel lieve mensen heb ik me nergens thuis gevoeld, maar kan dat als je jezelf niet vertrouwt? Als je je zelf niet goed voelt in je ‘eigen’ huis? 

Op mindere dagen blijf ik thuis, dan is alleen zijn wat helpt en terug naar mijn basis. Die basis is thuis, om in mijn veilige omgeving te onderzoeken wat er speelt. Rust nemen en bewegen, hobby’s uitoefenen en me omringen met dierbaren (niet te veel). Prikkelbaar verminderen door prikkels te verminderen, duidelijkheid te scheppen. Want uiteindelijk is het ook waar iets wringt dat een verandering kan plaatsvinden. Maar wat dat is, dat is iedere keer weer een verrassing. Het vertrouwen ligt een stukje in de acceptatie dat het soms langer duurt of tijd nodig heeft en niet altijd is. Soms zijn er mindere dagen en soms goede dagen (gelukkig). Het vertrouwen hebben in mezelf, dat het blijft zien waar progressie zit. Zeker als het niet zo lijkt en vooral zo voelt. Diepe zucht……. 

Vertrouw erop dat je in de mindere dagen, je geen minder mens bent. Dit is het advies dat een vriendin zou krijgen met een hele dikke knuffel. En dan is het tijd om mezelf een knuffel te geven. Lastiger dan ik had gedacht, maar ik vertrouw mezelf dat het gaat lukken :).

mei 2026

Doetip: geef jezelf een dikke knuffel wanneer het kan.

“knuffelen met van puffelen”