Bam. Plots komt het bij me binnen…. De tijd die al is verstreken. De jaren die onbesproken zijn. Bam! de knal is nodig om bewust te zijn, dat je er niet meer bent. Het gekke is dat er geen dag voorbij gaat dat ik niet aan jullie denk. Vooral mijn beste maat. Twee jaar geleden hebben we voor het laatst in het park gezeten. In eerste instantie is het gevoel dat dat niet klopt en begin met terugrekenen in de tijd. Het besef van de werkelijkheid en hoe lang we elkaar niet hebben gezien. Het verdriet dat niet minder wordt en blijft sluimeren op de achtergrond. Met deze besefmomenten weer actueel. Jij kleine meid zegt tegen mij: “Je mag huilen, mama”. Ik voel dat jij mijn verdriet voelt door hoe je me aankijkt. Je handje reikt mijn richting op en dan komen bij ons beide tranen rustig over onze wangen gestroomd. Jij kleine mop hoeft dit niet met me te delen, maar het gebeurt. We praten erover, over de andere kant van het leven. Bij jou dringt het besef aan dat we allemaal kunnen gaan. 

“Samen maken we er iets van hé lieverd?” Je komt van je stoel en houdt me stevig vast. Samen huilen we even. Een paar minuten van verdriet delen. Meestal gebeurt dit alleen in de avond. Dan zit ik op de bank en dan mag het verdriet een plek krijgen. Dan kan ik het moment nemen om tijd ervoor vrij te maken. Ik wil jou namelijk niet opzadelen met het rouwproces. Alleen dit heb ik niet altijd in de hand. Soms overmand het gevoel van gemis. Dan is het fijn om er samen over te praten, hoe hij dacht dat je een gamer zou worden. Je lacht bij de gedachten, want je kunt niet wachten om weer minecraft te spelen. Ik mis je beste vriend…. 

Je bent bij me in de prachtige bijzondere veren, die ik op onvoorspelbare momenten vind. In de getallen die terugkomen op het kaartje van de bioscoop, in de klok of als een vlieg me zit te vervelen, een roodborstje voor me voorbij vliegt en gaat zitten voor mijn neus. Vooral als die kleine armen me omarmen en ik dit kleine deel van het stukje rouw kan delen. Je leert hoe je met dit stukje van het leven kan omgaan. Wat zou kunnen werken om door te kunnen gaan. Het gaat snel voorbij en dat besef is er al te goed ingeprent de afgelopen jaren. Het zijn de mooiste jaren van mijn leven samen met jou, die momenten leven naast het missen van overleden vrienden. Gek hoe dat naast elkaar kan leven. Samen even een bijzonder emotioneel momentje om het te vergeten tot het volgende besefmomentje.

juli 2026

Doetip: De ruimte geven aan emoties en erbij stil staan. Het is een kunst om het samen te delen zonder het bij de ander neer te leggen. Het werkt om op een simpele manier transparant te blijven, zeker als het kinderen betreft. Een aanraking, een knipoog, het gevoel erkennen met weinig woorden als dat is wat de jongste aangeeft.

Ik hou van de lucht. “Kijk jij weleens naar boven” vroeg ik aan een vriend. We liepen door de straten van Amsterdam. We kwamen van een expositie van Amy Winehouse. De sfeer was een beetje dubbel. Het was een prachtige dag, maar we voelden de melancholie over het vroegtijdige einde van haar leven. Hij verbaasde zich over mijn vraag. “Of ik weleens naar boven kijk?” “Nee anders stap ik nog in de poep,” zei hij met een lach. “Waarom vraag je dat?” De lucht was helder blauw met witte wolken, die langzaam voorbij dreven achter de herenhuizen door. Die vriend ging het gesprek verder over waar we konden gaan eten, maar ik zat met mijn hoofd in de wolken. Het was het moment dat het eerste keer besef ontstond, dat niet iedereen de lucht ziet.

Bladerend door de fotocollectie van foto’s gemaakt door de jaren heen met mijn reflexcamera. Jaren geleden was ik bezig met een fotocursus. Voor de eindopdracht was het nodig om een onderwerp te kiezen. Het onderwerp kwam niet tot me. Wat fotografeer ik graag? Zoveel foto’s gemaakt en mijn dochter was niet eens geboren! Het blauw valt op en dan daalt het in. De lucht spreekt me ontzettend aan. 

Het veranderen van de wolken voor de blauwe lucht. Liggend in het gras kijken naar boven. De tijd staat stil waar de wereld doordraait. Het mooiste van de dag vind ik de overgang van dag naar nacht of van nacht naar dag. De kleuren die voorbij komen door de zon die er net niet is of net nog wel is. De overgang waar mijn baarmoeder steeds meer stil gaat staan. Ik wil dat ook deze overgang voor mij prachtig gaat zijn. Zou het helpen als ik het luchtig weet te houden? 

Tijdens de zwangerschap was mijn behoefte aan luchtigheid groot. Mijn cravings waren luchtig toetje, slagroom en cappuccino voor mij nieuw. De lucht, zou de lucht dit vuurteken kunnen helpen in de volgende fase? De afgelopen jaren is de premenopauze stilletjes binnengekomen. Net als de witte wolken die langzaam voorbij gaan. De cyclus was op de dag af 28 dagen. Ik was niet aan de pil sinds mijn 32 jaar. Geen relatie, genoeg van de extra hormonen in mijn lijf. Ik voelde me niet goed en wilde terug naar mijn basis op allerlei manieren. Sinds mijn 44 jaar begint de cyclus te wisselen tussen 20 en 30 dagen. Stemmingswisselingen, veel bloedverlies, zweetaanvallen passeren op en af, net als de wolken. 

Het luchtig houden, ook deze overgang luchtig houden. Hoe ik dat ga doen? Er zullen veel manieren zijn en ga ervaren wat voor mij werkt. Voor nu veel in het gras liggen en naar de wolken kijken. Kijken hoe ze voorbij gaan, net zoals deze fase ook voorbij zal gaan.

juni 2026

Doetip: Vaker naar boven kijken, hoe mooi de wolken voorbij gaan, de vele verschillende kleuren blauw. Het is prachtig en dit is nog niet alles. De nacht, de sterren, het ochtenddauw. Kijken op verschillende tijden van de dag, vooral tijdens de overgang in de ochtend en de avond.  

“in de ochtend gaat de zon over… neem de tijd… blauw kleurenpalet gaat over in de nacht”

Dit is een voorbeeldbericht, dat oorspronkelijk gepubliceerd is als onderdeel van Blogging University. Schrijf je in voor een van onze tien programma’s en begin op de juiste manier aan je blog.

Vandaag ga je een bericht publiceren. Maak je geen zorgen over hoe je blog eruitziet. Maak je geen zorgen als je deze nog geen naam hebt gegeven of je je overweldigd voelt. Je hoeft alleen op de knop ‘Nieuw bericht’ te klikken en ons te vertellen waarom je hier bent.

Wat is het nut hiervan?

• Het geeft nieuwe lezers context. Waar sta je voor? Waarom moeten mensen je blog lezen?
• Omdat je je hierdoor kunt concentreren op je eigen blog-ideeën en wat je met je blog wilt bereiken.

Het bericht kan kort of lang zijn, een persoonlijke introductie van je leven of een missieverklaring in blogvorm, een manifest voor de toekomst of een eenvoudig overzicht van het soort berichten dat je wilt publiceren.

Om je op weg te helpen, staan hieronder een aantal vragen:

• Waarom heb je een openbare blog, in plaats van een persoonlijk dagboek?
• Over welke onderwerpen zul je schrijven, denk je?
• Wie wil je bereiken via je blog?
• Als je heel het komende jaar blijft bloggen, wat hoop je daar dan mee te bereiken?

Niets van dit staat nog vast. Een van de leuke dingen van blogs is dat ze continu veranderen naarmate we leren, groeien en met elkaar communiceren, maar het is goed om te weten waar je bent begonnen en waarom je een blog hebt gemaakt. Door je doelen vast te stellen, krijg je misschien een paar goede ideeën voor berichten.

Geen idee hoe je moet beginnen? Noteer gewoon het eerste dat in je opkomt. Anne Lamott, schrijver van een boek, auteur van een geweldig boek over schrijven, zegt dat je jezelf toestemming moet geven om een ‘belabberde eerste versie’ te schrijven. Anne heeft een goed punt: begin gewoon met schrijven en maak je later pas zorgen over het verbeteren ervan.

Wanneer je er klaar voor bent om te publiceren, geef je je bericht drie tot vijf tags die de essentie van je blog beschrijven: schrijven, fotografie, fictie, opvoeden, eten, auto’s, films, sport … of wat dan ook. Met deze tags kunnen andere mensen die interesse hebben in je onderwerpen je vinden in de Reader. Kies voor ‘zerotohero’ als een van je tags, zodat andere nieuwe bloggers je ook kunnen vinden.

Dit is een voorbeeldbericht, dat oorspronkelijk gepubliceerd is als onderdeel van Blogging University. Schrijf je in voor een van onze tien programma’s en begin op de juiste manier aan je blog.

Vandaag ga je een bericht publiceren. Maak je geen zorgen over hoe je blog eruitziet. Maak je geen zorgen als je deze nog geen naam hebt gegeven of je je overweldigd voelt. Je hoeft alleen op de knop ‘Nieuw bericht’ te klikken en ons te vertellen waarom je hier bent.

Wat is het nut hiervan?

• Het geeft nieuwe lezers context. Waar sta je voor? Waarom moeten mensen je blog lezen?
• Omdat je je hierdoor kunt concentreren op je eigen blog-ideeën en wat je met je blog wilt bereiken.

Het bericht kan kort of lang zijn, een persoonlijke introductie van je leven of een missieverklaring in blogvorm, een manifest voor de toekomst of een eenvoudig overzicht van het soort berichten dat je wilt publiceren.

Om je op weg te helpen, staan hieronder een aantal vragen:

• Waarom heb je een openbare blog, in plaats van een persoonlijk dagboek?
• Over welke onderwerpen zul je schrijven, denk je?
• Wie wil je bereiken via je blog?
• Als je heel het komende jaar blijft bloggen, wat hoop je daar dan mee te bereiken?

Niets van dit staat nog vast. Een van de leuke dingen van blogs is dat ze continu veranderen naarmate we leren, groeien en met elkaar communiceren, maar het is goed om te weten waar je bent begonnen en waarom je een blog hebt gemaakt. Door je doelen vast te stellen, krijg je misschien een paar goede ideeën voor berichten.

Geen idee hoe je moet beginnen? Noteer gewoon het eerste dat in je opkomt. Anne Lamott, schrijver van een boek, auteur van een geweldig boek over schrijven, zegt dat je jezelf toestemming moet geven om een ‘belabberde eerste versie’ te schrijven. Anne heeft een goed punt: begin gewoon met schrijven en maak je later pas zorgen over het verbeteren ervan.

Wanneer je er klaar voor bent om te publiceren, geef je je bericht drie tot vijf tags die de essentie van je blog beschrijven: schrijven, fotografie, fictie, opvoeden, eten, auto’s, films, sport … of wat dan ook. Met deze tags kunnen andere mensen die interesse hebben in je onderwerpen je vinden in de Reader. Kies voor ‘zerotohero’ als een van je tags, zodat andere nieuwe bloggers je ook kunnen vinden.

Dit is een voorbeeldbericht, dat oorspronkelijk gepubliceerd is als onderdeel van Blogging University. Schrijf je in voor een van onze tien programma’s en begin op de juiste manier aan je blog.

Vandaag ga je een bericht publiceren. Maak je geen zorgen over hoe je blog eruitziet. Maak je geen zorgen als je deze nog geen naam hebt gegeven of je je overweldigd voelt. Je hoeft alleen op de knop ‘Nieuw bericht’ te klikken en ons te vertellen waarom je hier bent.

Wat is het nut hiervan?

• Het geeft nieuwe lezers context. Waar sta je voor? Waarom moeten mensen je blog lezen?
• Omdat je je hierdoor kunt concentreren op je eigen blog-ideeën en wat je met je blog wilt bereiken.

Het bericht kan kort of lang zijn, een persoonlijke introductie van je leven of een missieverklaring in blogvorm, een manifest voor de toekomst of een eenvoudig overzicht van het soort berichten dat je wilt publiceren.

Om je op weg te helpen, staan hieronder een aantal vragen:

• Waarom heb je een openbare blog, in plaats van een persoonlijk dagboek?
• Over welke onderwerpen zul je schrijven, denk je?
• Wie wil je bereiken via je blog?
• Als je heel het komende jaar blijft bloggen, wat hoop je daar dan mee te bereiken?

Niets van dit staat nog vast. Een van de leuke dingen van blogs is dat ze continu veranderen naarmate we leren, groeien en met elkaar communiceren, maar het is goed om te weten waar je bent begonnen en waarom je een blog hebt gemaakt. Door je doelen vast te stellen, krijg je misschien een paar goede ideeën voor berichten.

Geen idee hoe je moet beginnen? Noteer gewoon het eerste dat in je opkomt. Anne Lamott, schrijver van een boek, auteur van een geweldig boek over schrijven, zegt dat je jezelf toestemming moet geven om een ‘belabberde eerste versie’ te schrijven. Anne heeft een goed punt: begin gewoon met schrijven en maak je later pas zorgen over het verbeteren ervan.

Wanneer je er klaar voor bent om te publiceren, geef je je bericht drie tot vijf tags die de essentie van je blog beschrijven: schrijven, fotografie, fictie, opvoeden, eten, auto’s, films, sport … of wat dan ook. Met deze tags kunnen andere mensen die interesse hebben in je onderwerpen je vinden in de Reader. Kies voor ‘zerotohero’ als een van je tags, zodat andere nieuwe bloggers je ook kunnen vinden.